09/04/2016

Γιατί κάθε ταξίδι αξίζει

Σχολίασε πρώτος!

Στέκομαι μέσα στο σπίτι, σε ένα σπίτι γεμάτο βαλίτσες, ρούχα και αναμνηστικά, ενθύμια του μεγάλου ταξιδιού. Και άλλα τόσα από το ταξίδι που έκανα μετά για να ανασυνταχθώ. Συναισθήματα ανάμικτα και δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Να τακτοποιήσω τα πράγματα στη θέση τους ή να τακτοποιήσω τις σκέψεις μου;

Τακτοποιούνται άραγε οι σκέψεις;

Εγώ που τα ήθελα πάντα όλα σε μια τάξη, βρισκόμουν σε πλήρη αταξία. Ο Αιγόκερως ουρλιάζει μέσα στο κεφάλι μου «σήκω τώρα πάνω και ενεργοποιήσου», ένα άλλο μου κομμάτι μουρμουράει νωχελικά και κλαψουρίζει για το τι κακό με βρήκε.

Προσπερνάω τα πράγματα, ανοίγω το ραδιόφωνο πέφτω πάνω στο αγαπημένο μου τραγούδι. Ξαπλώνω στο πάτωμα ανάμεσα στα ενθύμια και κλείνω τα μάτια. Ώρα για την πάρτη σου εαυτέ μου, ψιθυρίζω.

Βρίσκομαι στο αεροδρόμιο, κρατάω το διαβατήριό μου και χαζογελάω με την κολλητή μου. Έλα ρε αγάπη φωτογραφία να βγάλουμε πριν το ταξίδι. Με αγκαλιάζει σφιχτά και πηγαίνω να επιβιβαστώ. Ώστε είναι αλήθεια. Ένα ταξίδι προγραμματισμένο εδώ και 4 μήνες, ήλθε η στιγμή να το πραγματοποιήσω. Αισθανόμουν περίεργα, ποτέ άλλοτε δεν είχα ταξιδέψει τόσο μακριά και για τόσο προσωπικό λόγο. Σκεφτόμουν το σφίξιμο που είχα στο στομάχι λίγες μέρες πριν, το δικαιολόγησα σαν άγχος. Τώρα το ονομάζω ένστικτο. Ένστικτο ότι κάτι δεν θα πάει καλά.

6

Έφτασα Ντόχα, αναμονή 7 ώρες, το ήξερα ήμουν προετοιμασμένη αφού είχα ενημερωθεί αρκετές μέρες πριν. Απόλαυσέ το λοιπόν. Το αεροδρόμιο τεράστιο, οπότε μπορούσα να χαζέψω με την ησυχία μου. Καφεδάκι, φαγητό και βόλτα. Ισχυρό wifi ώστε να μιλάω με φίλους και οι ώρες πέρασαν νεράκι. Επιβίβαση και πανέτοιμη για τον προορισμό μου. Δώδεκα ώρες πτήση, Θεέ μου πώς θα περάσουν. Χαρούμενη, αισιόδοξη με γεμάτη καρδιά, τίποτα δεν φαινόταν αδύνατο και ανέφικτο. Περνούσα πάνω από ωκεανούς, βουνά και πεδιάδες, τι υπέροχο να ταξιδεύεις. Τι πιο υπέροχο να ταξιδεύεις για να βρεθείς κοντά σε αυτό που αγαπάς;

11

Είδα ταινίες, άκουσα μουσική, έφαγα, ήπια κρασάκι έκανα τις βόλτες μου μέσα στο αεροπλάνο, συνομίλησα με το πλήρωμα και τους συνεπιβάτες μου και κοιμήθηκα ελάχιστα. Πώς να κοιμηθείς με τέτοια λαχτάρα!

Welcome to Melbourne

5

Κουρασμένη μεν τρελαμένη δε. Έλεγχος διαβατηρίων, γλιτώσαμε έλεγχο αποσκευών. Βγαίνοντας αντίκρυσα αυτό που περίμενα. Μια αγκαλιά. Σα να μην πέρασε μια μέρα… Και είχαν περάσει 5 μήνες. Ξενάγηση στο δρόμο, στην βραδινή, φωτισμένη και οικεία Μελβούρνη. Δεν αισθανόμουν ξένη, αισθανόμουν άνετα.

Jet Lag αγάπη μου

Άρχισα να αισθάνομαι σα βρικόλακας, να πρέπει να κοιμηθώ και να μην μπορώ. Άτιμο το βιολογικό μας ρολόι. Ξύπνια στις 3 τα ξημερώματα να μετράω προβατάκια, πεταλούδες, βοσκοτόπια. Τίποτα το μάτι ορθάνοιχτο σαν τον τύπο από το κουρδιστό πορτοκάλι. Το μαρτύριο κράτησε 3 μέρες, ευτυχώς.

Οι μέρες περνούσαν αρμονικά, είδα τοπία όμορφα και μοναδικά. Υπέροχες διαδρομές μέσα στη φύση. Κολύμπησα στον ωκεανό, με αυτή την άγρια ομορφιά και τα τεράστια κύματα, που οι serfers περίμεναν υπομονετικά να πιάσουν το κατάλληλο ώστε να δαμάσουν με τις σανίδες τους.

Είδα φουντωτούς αμπελώνες τεραστίων εκτάσεων, γευστικές δοκιμές κρασιών και απόλαυσα γεύμα με θέα τα αμπέλια. Περπάτησα στους υπέροχους κήπους με τις αμέτρητες τριανταφυλλιές και γελούσα με την ψυχή μου.

Τάισα τη Lacy, ένα πανέμορφο καγκουρό που της άρεσε το μαντήλι μου και το τραβούσε για να σκύψω και να την ταΐσω κι άλλο, επίσης πόζαρε με χάρη για να αποθανατίσουμε τις στιγμές μας με μια selfie.

10

Γνώρισα τον Bandindi ένα τετράχρονο κοάλα, σκαρφαλωμένο στον ευκάλυπτο μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, αφού τα κοάλα κοιμούνται κατά μέσο όρο 20 ώρες την ημέρα. Είδα τεράστια φίδια, που μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο και παπαγάλους που έρχονταν πάνω μας για να τους ταΐσουμε.

12

Είδα απίστευτη συσσώρευση κόσμου για τη λευκή νύχτα και ηπία το κοκτέιλ μου στον 55ο όροφο με θέα τη φωτισμένη Μελβούρνη. Γνώρισα την απίστευτη κιτς κατάσταση του καζίνο και την λετσαρία του κόσμου μέσα στον αχανή χώρο με τα αμέτρητα μηχανάκια, φρουτάκια κλπ.

Κολύμπησα στα καταγάλανα νερά της Edithvale Beach με την λευκή άμμο και τα χρωματιστά σπιτάκια, υπό την παρακολούθηση ενός αεροπλάνου και ενός ελικοπτέρου, καθώς οι καρχαρίες καραδοκούσαν στα βαθιά. Έφαγα παγωτό gelato από ειδικά διαμορφωμένο βανάκι που είχε τα πάντα.

Συνάντησα μια φίλη μου Κερκυραία που είχα να δω χρόνια και παρακολούθησα την παρέλαση της ελληνικής κοινότητας με τις γαλανόλευκες να ανεμίζουν. Και συνειδητοποίησα ότι ο Ήλιος τους δεν ήταν σαν τον δικό μας, δεν ήταν τόσο φωτεινός και ο ουρανός καμία σχέση με το δικό μας το γαλάζιο.

Περπάτησα στους βοτανικούς κήπους με τη λίμνη, το γρασίδι και τα χρωματιστά λουλούδια. Ήπια ποτό σε ένα καλά χωμένο μαγαζί που ούτε πινακίδα είχε ούτε κάτι άλλο που να μαρτυρά ότι πίσω από την γκαραζόπορτα βρίσκεται ένα τόσο γουστόζικο μαγαζί, με εύγεστα κοκτέιλ σε παράξενα ποτήρια.

Το τραγούδι στο ραδιόφωνο τελείωσε, άνοιξα τα μάτια πίσω στο σπίτι χωμένη ανάμεσα στα πράγματα. Όλα όσα σκέφτηκα ήταν στιγμές… Η ευτυχία είναι στιγμές και έτσι αξίζει να ζούμε. Να κρατάμε τα αισιόδοξα κομμάτια της ζωής μας. Τις στιγμές που ταξιδέψαμε, τις στιγμές που χαμογελάσαμε λίγο παραπάνω, τις στιγμές που βιώσαμε κάτι διαφορετικό, που κλειστήκαμε σε μια αγκαλιά και σταμάτησε ο χρόνος.

Ακόμα κι εάν βγήκαμε εκτός προγραμματισμού, ακόμα και εάν φτάσαμε σε αδιέξοδο, ακόμα κι αν αγγίξαμε τα όρια της απόγνωσης, για ένα πράγμα είμαι σίγουρη, κάθε ταξίδι αξίζει.

Ένα ταξίδι είναι ικανό να σου αλλάξει τη ζωή, να σε ταράξει, να σε ξεβολέψει και να σου μάθει κάτι…

Ότι αξίζει να ζεις την κάθε στιγμή σα να είναι η τελευταία… Αφήστε το όνειρο της Ιθάκης στην άκρη…

Ζήσε το ταξίδι … Αυτό αξίζει!

Σχολίασε πρώτος!
Χριστίνα Πίκουλα
Γεννημένη μέσα στο καταχείμωνο υπό τον αστερισμό του Αιγόκερου στο ρομαντικό νησί της Κέρκυρας. Έγραφα από πάντα, με χαλάρωνε και με ηρεμούσε, τώρα πλέον θεωρώ ότι οι σκέψεις και τα συναισθήματα πρέπει να τα μοιραζόμαστε. Ελπίζω να απόλαύσετε το ταξίδι πίσω από τις λέξεις μου. Σκοπός μου είναι να σας υπενθυμίζω να χαμογελάτε γιατί η ζωή είναι ωραία!
web design by